خواطر قلم !!!

كتير عليا اقول عليك كلمة قسية ما ياما قلبك فى العذاب بكى عنيا وانا الى فيك قولت كلام اجمل ما فيا وسنين غرام بقول فى يوم هتكونى ليا خلاص بحاول انسى اللى فات بعدت تانى وقولت مات محيت فى قلبى الذكريات وطرت انا فوق السحاب مقدرش اقول انى نسيت علشان كده باجى عليك علشان مشوفش انا لون عنيك ساعدنى انسى حبى ليك ذود وجرحنى كمان خلاص بعدت ولا يوم هبان عشان مكونش انا ليك عزول واحد فى حبه كان خجول حاول يبين ليك مشاعره برسمة حلوة جوه شعره ظلمتى شعره وقولتى زور كتير عليا اقول عليك كلمة قسية ظلمت قلبى وقولت ليا الدنيا ديه هى الدنية لكن خلاص ما عدت ليك ولا عدت ليا ومشيت خلاص بعد الى كان علشان ما حس انى حنينى ما كان وسية

بعشق كلام الليل ... وانسى ليالى الويل واغنى غنوة شوق ... تمحى ضلام العين برسم دموع الفرح ... شاكى ليالى الحزن فى غنوة وصفة القلب ... وافرد جناحى واطير قلبى يساعى الكون ... بقول كلام فيه شجون من غير بكى ولا لون وارتب الاحلام ... فى سطور ولا بتبان ولو كرهت الماضى ... انسى وابص امام بعشق كلام الليل ... وانسى ليالى الويل نسيت خلاص الحب ... كأنى قلبى ما دق ورجعت ولا بتشد ... عشان كرهت جفاه هو الى سابنى خلاص ... باع الهوا بأخلاص ولا يوم قدر يفهم ... مين الى حبه بجد دلوقتى لازم انساه ... واعيش ولا القاه ولا يوم فيه هجرى عليه ... علشان كرهت ماضيه وعرفت شىء بداريه ... قلبه ما حن لحد ماشى ولا بيصون ... ضعيف ولا هيهون على قلبى كان بيخون ... خلاص حنينى اتهد رضيت خلاص ولا يوم ... هرجع واعيد فى هموم وبكره جى اكيد ... ويقرا فى الحواديت ان كلامى عليه ... كان لهفة ورجوع ليه خسران اكيد معانيه ... وتسيل دموعه بدم هيشوف حقيقتى انا فيه ... هيضيع وقلبى ناسيه وحتى من بعديه ... هنسى ليالى الحب بعشق كلام الليل ... وانسى ليالى الويل واكتب انا فى سطور ... الحان تبكى عنيه بعشق كلام الليل

مات الحنين وضاعت سنين وعدت الى قبرى به استكين مات الحنين مات الحنين دبلت عيونى بغمرها بالانين والان جاء وقت حسابها فى الجحيم كانت تدارى دمعها والحق لم يكن لها لانها باتت تفكر بالذى باع الحنين مات الحنين مات الحنين الى لقاء قادما فى جنة الخلد النعيم لكن كفانى كاتباً بالقلم الشوق اللعين كنت السبب فى مر حالى لاننى كنت الحليم ما عدت انتظر اللقاء لانه مات الحنين فالان اهديكى ورود فراقنا فى باقة الحب الدفين لاننى قتلت كل عشمىً ذائفا كان يهيم والعذرى لى فما رأيت فى مشاعرى اى نعيم او ذرة اهتماما يولد الامال فى ويمدنى بقوتاً تجعلنى ادمر الحاجز اللعين مات الحنين ضاعت سنين والويل لى لاننى قولت امين مات الحنين مات الحنين

ماذا اقول ؟؟ أنى ارى الأحباب تهوىَ فى ظلاماً داكنا مثل القبور والحب يتضائل وُيقتل مثل موت الطفلِ فى البطون والنور لا يراهٌ قبل موته او حتى اِكتماله بالشعور عجز اللسانُ عن الكلامِ لروئيت الحقَ يجور والظلم للمظلوم صار شىء ظاهراً يدور به الزمان لكى ينال من العقول ما كنت اتمنى اغير فكرتى عن ان كل مشاعر الحب تدوم ماذا اقول ؟؟ ماذا اقول ؟؟ كان تصورى انى انا الوحيد فى شجون لكن هناك غيرى فى الحقيقة يتألمون عاشوا حياتهم بصدق وبالمشاعر يتبادلون يدونون قصة الحب لديهم لكى يزول عن قلوبهم اى هموم يحاربون من يهيمون بقتل شعورهم وفى العين ابتسامة وبأيديهم يتكاتفون انى اقول هذا الكلام برغم انى فى زهول لاننى ارى قلوبهم صارت رماداً وللفراق يرحبون ذهبت مشاعر الحب لديهم وعند فراقهم صاروا صامتون ماذا اقول ؟؟ وقد خاب داخلى كل الظنون ماذا اقول ؟؟ عند رؤية موت حبا كان حقه الخلود ضاقت ذراعى فى كل شعرى ولست ادرى ما اقول ماذا اقول ؟؟ فدلنى هل يوجد حباً وافيا ولا يخون ماذا اقول ؟؟؟ ماذا اقول؟؟ لست ادرى ماذا اقول ؟؟

بتحسسنى انك فاهم كل معانى الحب لا وكمان انا بطلع دايما انى عليك ما بخفش مين حبك يوم اكتر منى قولى عليه ما تقلقش انا بفرح لما بشوف فرحك لو حتى عشانه ما بنمش بشتاق وبعذب ليك قلبى وبرغم كده ما بحس بكتبلك كل الى فى قلبى علشان عمرى ما اغش كل ما اعاتبك واطلب قربك بتاخدها بحساسية وبس متهيألى انى فى حبك كنت انا بظلم ومصدقش مين هو الى بيظلم فينا ولا عليك ما اغيرش لو كنت فى يوم انا حبيتك اعرف انى انا قولت وحاولت اوصل ليك فى مشاعرك وانت منعت القرب بس بكل جفاك بتدمر كل امال الحب والاهمال عمره ما هيعمر اى مشاعر جد لو كنت فهمتنى مـ الاول كنت ما هتزعلش كنت هتنده ليا تقولى نفسى ما تزعلش وتداوى جراح كانت فيا وتحفظنى فى القلب انا الى بعدتك عن عينى مقدرش اقول لا علشان انت الى بتفهمنى وانا دايماً ما فهمش بتحسسنى انك فاهم كل معانى الحب لا وكمان بتدمر فيا بكلمة ما تتقلش انا هفضل احبك مع انك قلبك عمره ما حب وكلامك الغامض ليا ذود حيرتى وخلانى ما بفهمش انا اسف على اى قسية لو كنت اانا بتشد علشان انا قلبى بيحبك ويسامح ميت الف

شموعاً ذائفة تضلل قلبى فى الجحيم وليلاً باهتاً يدارى عن عينى النعيم خيبت لى ظنى كثيراً وضاع من عمرى سنين وكنت دوما للسماح مرحباً لكن كفانا لن اكون من اليوم سجين سأكسر الأصفاد علناً ولن اعود مرة اخرى الى الجحيم أعطيتكِ مفاتيحى ورميتها تحت اقدام اللاعنين ما عدت أستنشق هوائى بلذةً لان روحى فارقتنى للأنين والعين صارت مثل وردً ذابلاً لأن دمعها صار دفين حُرقت مشاعرى واصبحت كرماد فى صحراء جرداء لعين ما عاد ينفعنى الكلام بلهفتاً والصمت صار صديقى المعين ماذا صنعت بكل بيت نسجته اذا كان ينظر اليه كأنه عديم انى اكتشفت بانى كنت مغفلاً حين اعتقدت بانك بى تستكين ما العمر الا فرصة واضعتها حين ابتلعتِ قرص غدرا لى يهين انى ومأساتى لنرضى بموتنا على الشعور بانني من الساذجين خدعت نفسى الف مرة مسبقاً واللوم لى ولن الوم الاخرين هل مات كل ما فى القلب من حنين ؟ وصار ضمن قائمة المظلومين ام كنت من البداية ائلف قصتى على اطياف شعر الموهومين تمر بى الليالى من هنا الى هناك واعود للمساء باكياً حزين فما عدت انادى عليه فى السماء وقد جرفتنى الليالى ضائعًا  وتبلدت المشاعر كغصنًا مات ربيعه  وأصبح دابًلا قت...

بحن إليه وانادى عليه وهو بعيد وما بيسألش بكون حيران وانا هيمان وخايف ابقى ما بحلمش بفكر فيه وقلبى شاريه وعينى بسببه ما بتنمش ليلاتى بقول وبحلم انى اكون فى القلب عايش قلقان اكون هيمان بحلمى خيالى ما يكملش انا حبيت ناديت ما لقيت لكن انا قلبى ما بييأسش كتبت كتير وخوفت كتير اكون بكتب ولا يتشفش وبهمس ليه ونفسى الاقيه يمدى ايديه ولا يبخلش بحن إليه وانادى عليه ونفسى اكون انا فى عنيه لكن انا شكلى مش قديه وقلبه كتير عليا ماليه بحبه ولو ناسينى بجد بحن إليه وانادى عليه وهو بعيد وما بيسألش